sobota, 18 listopad 2017, Imieniny: Klaudyny, Romana, Filipiny

Pogoda w Janowie

Robert Emilian Bijasiewicz

Robert Emilian Bijasiewicz
Zasłużony dla Janowa Lubelskiego

[1901-1981], członek POW, oficer rez. WP, ppor., w konspiracji żołnierz SZP/ZWZ/AK/, porucznik czynny wojskowo, pseudonim: Biskup, Jadzia, Orlik. Więzień polityczny PRL. Komendant Obwodów ZWZ/AK Biała Podlaska i Lublin – Okręg Lublin ZWZ-AK.

Urodzony 23 maja 1901 roku we wsi Grabówka, pow. Janów Lubelski. Syn Ignacego i Walerii (z domu Grabowska). W 1915 roku ukończył szkolę „Jagiellońską” w Urzędowie (7 klas szkoły powszechnej oraz 2-letnie progimnazjum). W 1916 roku wstąpił do POW (Polskiej Organizacji Wojskowej) pod pseudonimem Orlik, w której bez przerwy pracował do 1 listopada 1918 roku. Pełnił w niej kolejne funkcje; kuriera-kolportera, sekcyjnego, komendanta plutonu i wreszcie Komendanta Podobwodu „A” Okręgu VIII, Obwód III. W tym okresie brał czynny udział w bojówce Peowieckiej, za co ścigany był przez okupacyjne władze austriackie. Wkrótce został wcielony do WP (Wojsko Polskie) i w latach 1919-1920 brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej. Po wojnie powrócił do Urzędowa gdzie zamieszkał i podjął działalność społeczno-polityczną. Pełnił funkcje komendanta Ochotniczej Straży Pożarnej w Urzędowie, a także funkcje komendanta powiatowego „Strzelca”.

3 lutego 1923 roku zawarł związek małżeński z panną Janina Wójcik, z którego to związku w dniu 20 kwietnia 1925 roku w Urzędowie urodziła mu się córka Waleria-Eleonora Bijasiewicz.

W latach 1926-1939 był organizatorem i prezesem Związku Legionistów i Peowiaków w Urzędowie, Kraśniku i Janowie. W 1928 roku przystąpił do organizowania w powiecie janowskim BBWR (Bezpartyjny Blok Współpracy z Rządem).

Od 1 maja 1934 do 30 kwietnia 1938 obejmował posadę o charakterze zastępcy sekretarza Zarządu Miejskiego w Kraśniku, a od 1 maja 1938 roku został mianowany Burmistrzem Zarządu Miejskiego w Janowie Lubelskim.
W latach 1933 i 1934 przeprowadza szeroka akcję propagandową na rzecz Pożyczki Narodowej, która dzięki jego wysiłkowi pracy przyniosła znakomite rezultaty, za co otrzymał z rąk Komisarza Generalnego za pośrednictwem Izby Skarbowej w Lublinie odznakę i dyplom.

W 1938 roku został wybrany na posła do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej. W okresie okupacji niemieckiej należał do czołowych organizatorów konspiracji niepodległościowej SZP (Służba Zwycięstwu Polski) na terenie Lubelszczyzny (miedzy innymi w Janowie). Związany był z grupą sędziego Stefana Lelka. Był członkiem pierwszego dowództwa powiatowego SZP w Janowie Podlaskim, pełnił funkcję zastępcy doradcy do spraw organizacyjnych. Jako osoba powszechnie znana na tym terenie, dość szybko został zdekonspirowany. Poszukiwany przez Gestapo został przeniesiony do Obwodu ZWZ (Związek Walki Zbrojnej) Biała Podlaska, gdzie po A. Baju od II 1940 r. pełnił funkcję komendanta Obwodu ZWZ. W VII 1940 r. przeniesiony został do Lublina. Od II 1941– IV 1942 pełnił funkcje zastępcy komendanta Obwodu ZWZ Lublin. Następnie od IV – VII 1942 komendant Obwodu AK Lublin. Jesienią 1942 r. przeniesiony do Oddziału I sztabu K.O. AK Lublin na stanowisko zastępcy szefa oddziału. Należał do najbliższych współpracowników komendanta okręgu płk K. Tumidajskiego ps. Marcin i szefa sztabu podpułkownika F. Żaka ps. Wir.

Po wejściu wojsk sowieckich na teren Lublina (lipiec 1944 r.), pozostał w konspiracji przyjmując pseudonim Jadzia i zamieszkał w Lublinie. Aresztowany 3 XI 1944 r. przez NKWD w Lublinie. Więziony na Zamku Lubelskim. Wiosną 1945 r. w wyniku amnestii ogłoszonej przez PKWN (Polski Komitet Wyzwolenia Narodowego) został zwolniony z więzienia. Po wyjściu z wiezienia kontynuował działalność niepodległościową. Następnie na polecenie MBP (Ministerstwo Bezpieczeństwa Publicznego) w Warszawie został aresztowany 1 listopada 1952 r. pod zarzutem dalszej działalności politycznej. Władze Bezpieczeństwa Publicznego PRL osadziły Roberta Bijasiewicza w wiezieniu w Warszawie, z którego został zwolniony i zrehabilitowany w 1957 r. Zamieszkał wówczas w Lublinie, pracując przez dwa lata w spółdzielni „Transped”, a następnie (od 1968 r.) jako kierownik Spółdzielni Budownictwa Mieszkaniowego Pracowników Państwowych.

Zmarł dnia 2 listopada 1981 r. w Lublinie i tu pochowany 5 XI 1981 r. na cmentarzu przy ul. Lipowej. Był odznaczony m.in. Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari nr 13837, pięciokrotnie Krzyżem Walecznym, Medalem Niepodległościowym, Krzyżem POW, Krzyżem AK, Złotym i Srebrnym Krzyżem Zasługi.

Źródła:

  1. Archiwum Muzeum Regionalnego w Janowie Lubelskim.
  2. Józef Łukasiewicz, Kawalerowie Virtuti Militari związani z Ziemią Janowską, w: „Janowskie Korzenie”, 2006 r., nr 7, str. 2-3.

Dodano: 26 maja 2010 r.

Twój pomysł - europejskie pieniądze
eu
Projekt współfinansowany ze Środków Europejskiego Funduszu Rozwoju
Regionalnego w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa
Lubelskiego na lata 2007-2013.
Projektowanie i tworzenie stron www